ماه و آسمان
در راه رسیذن به تو گیرم که بمیرم اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا افتادم و باید بپذیرم که بمیرم یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم این کوزه ترک خورد ! چه جای نگرانی است من ساخته از خاک کویرم که بمیرم خاموش مکن آتش افروخته ام را بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم تا حالا می دونستید که یک قو وقتی جفتش می میره دیگه تا آخر عمرش هیچ جفت دیگه ای نمی گیره وهمیشه میی یاد اونجایی که جفتش مرده صدا می کنه تا اینکه خودش هم یک روز همون جا می میره. شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد فریبنده زاد و فریبا بمیرد شب مرگ تنها نشیند به موجی رود گوشه ای دور و تنها بمیرد در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب که خود در میان غزلها بمیرد گروهی برآیند که این مرغ شیدا کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد شب مرگ از بیم آنجا شتابد که از مرگ غافل شود تا بمیرد من این نکته نگیرم که باور نکردم ندیدم که قویی به صحرا بمیرد چو روزی از آغوش دریا بر آمد شبی هم در آغوش دریا بمیرد تو دریای منی آغوش باز کن که می خواهد این قوی زیبا بمیرد قلب مادر داد معشوقه به عاشق پيغام كه كند مادر تو با من جنگ شمع نجوا داشت با پروانه ای
نیمه شب پروانه شد حیران شمع
خویش را افکند در دامان شمع تا در آتش هستی پروانه شد
شمع شیداسرکش و دیوانه شد
آتشش میخانه را در بر گرفت
شعله اش مستانه هر جا درگرفت هر خمی کاتش به جانش می
نشست درمیان شعله خود را می شکست خم
اگر در خود میی جانانه داشت
آتش آنجا جلوه ای مستانه داشت رقص آتش تا فلک پر می
کشید شعله در هفت آسمان سر
می کشید باده هر خم که روح افزا نبود
آتش آنجا سرکش و شیدا نبود خرد می شد خم ولی سودی
نداشت در میان شعله جز دودی نداشت کم کم
آتش ساکت و خاموش شد
شمع هم آتش به جان مدهوش شد آنکه را زین های و هو
پروا نبود باز هم خاکستر پروانه
بود در
سماع عشق و از شوق وصال
نعره می زد بود گرم شور و حال عشق اگر داری رها کن ما و من خویش را مردانه در آتش
فکن عشق چیزی برتر
از افسانه هاست عشقبازی لایق دیوانه هاست عاشقان هم راز و رمز هستی اند
هم خم و هم باده و هم
مستی اند چشم دل بگشا
ببین دلدار را
مظهری از جلوه های یار را خسته ام از حرف سكوت خسته ام از هر واژه كه با تنهايي همرا ه است مي خواهم نقطه بگذارم در پايان همه اين جملات شايد باز نتوانم اما من پر از فردايم من مقلوب ديروز نخواهم شد گوشه اتاق هركز نخواهم نشست به اميد خاطره بار ديگر از نو آغاز خواهم كرد وصف تنهايي را من پر از فردايم در افق فردايم انتظار جايي ندارد من آسمان خواهم شد به دنبال ماه خود به دنبال دري به سوي اميد
سکوت در سکوتم نشسته ام و به اطرافم نگاه میکنم و به روز هایی که گذشت فکر میکنم روزهایی که به سرعت رفت به خاطره تبدیل شد دیگه دلخوشی جز دفتر تنهایی ندارم دفتری که یکی یکی برگ هاش با خاطره ها پر شده به خودم می گم چطور ِ که دفتر طاقت غصه هام رو در بیارم یکی یکی برگهاشو ورق می زنم هر چی بیشتر به آخرش نزدیک می شم تنهاییم بیشتر بیشتر می شه ... نمی دونم چرا توی این سکوت منتظرم حس انتظاری که برای خودم هم تازگی داره شاید باز دلتنگ شدم دلتنگ مهربانی که هفت روز هفته به حرف هام گوش می ده و در جواب فقط سکوت رو بدرقه راهم می کنه ... چه زود دیر شد زودی که همیشه حقیقتی رو پشت خودش پنهان کرد و برای من چیزی جز حسرت نذاشت... دلم حتی برای گریه هام هم تنگ شده دیگه اشکی هم برام نموده تا دوباره آرومم کنه از خدا می خوام بهم آرامشی در خورم بده تا واسطه آرامش دیگران باشم سرم رو روی زانوهام می زارم و چشم هام رو می بندم و به خاطرات این چند مدت فکر می کنم ... خیلی آروم سرم رو بلند می کنم و جلوی چشمام طلوع اولین ستاره شب رو می بینم خیلی سرد بهش میگم دوست داری همراز من باشی... در راهی بی نور قدم می گذارم قدم هایی کوتاه نا مطمئن جلوی راهم افسانه هایی را می بینم که هر کدام رازی پشت خود پنهان کرده اند چهره ها و چشم هایی را می نگردم که دردی در دل خود نگاه داشته اند از روی جوی خیابان ها می پرم تا راهم یکنواخت نباشد ناگهان پایم پیچ می خورد تعادلم را از دست می دم اما می دانم نمی افتم دوباره پا در جاده می گذارم سرم را رو به آسمان می کنم تا آبي آسمان ستایش کنم دلم غمناک می شود چون باز ابری سایه اش روی خورشید گسترد و نگذاشت غروب را ببینم ... نا گهان ظلمت شکافت آذرخشي فرود آمد ، و مرا ترساند رگباری نشست بر شانه هایم از در همدلی اما کوتاه و من همچنان ... نکنه ماه من تو راهی که در پیش داره گرفتار سیاه چاله های زمونه بشه بعد از چند وقت اومدم این روزا امتحاناتم شروع شده و خونه هم نمیتونستم اینترنت وصل شم به خاطر همین از خونه داییم این پست رو میدم حالا اینا رو بیخیال تولد عشقم ماه کوچولو هست گل گل گل خودم. امروز جمعه ۲۷ اردیبهشت عشق من دنیا میاد (ولی برا بار چندم) وای خدا ممنونتم برای روز تولدت طبقه سوم اتاق شماره ده از فردا بگو و امروز دوباره متولد می شوی و این هم هدیه من به گلم سلام به همه دوستای گلم باید ببخشید من به علت داشتن کنکور دیگه نمیتونم بیام نظرات رو جواب بدم خیلی خیلی ببخشید انشا الله بعد از کنکور از خجالتتون در میام امروز اومدم اپ کنم ماه یه متن رو واسم خوند ازش خواستم تایپش کنه تا بزارم تو وبلاگ ولی بهم گفت تو جنبه نداری میبینین تو رو خدا البته مسائلی بعد از خوندن اون متن پیش اومد که ماه این حرف رو زده ها حالا من چند تا شعرگزاشتم که تقدیمش می کنم به ماه عزیز و مهربونم با من بمان تا هميشه دوستت می دارم اي گل اين را بدان تا هميشه این شعر را از نگاهم زیبا بخوان تا هميشه ند كه تو می روی از پيشمان تا هميشه شاء قشنگ است با موضوع بمان تا هميشه ولی بده بي من نری ای مهربان تا هميشه شعرم فدای دو چشمت اي بي كران تا هميشه بهار دلم براي خودم تنگ است تنگ مي شود دلم براي خودم در اين دم و باز دم هايي كه از دهان فكرهاي ايدزي تراوش مي گردد فلوت مي زند صداي پاي كسي در گوشم و چه ناز مي ريزد با قدم هايش بر چهارجوب تنم به گمانم صداي پاي سلول هاي فراري مغزم است كه از اين دنياي بي خاصيت به طرف دنيايي مي روند كه من لبان تو را درميان شعرهاي كالم مي بوسم به گمانم آنجا معده ام كامل هضم مي كند مفهوم عشق را و نمي گردم به دنبال خدایی در آسمان ها كنار دست تو درست کنج دل اقاقی باغچه تان آنجا دگر دلم براي خودم تنگ نخواهد شد دوستت دارم بهترینم(آسمانم) به نام خدا سلام به همه شما دوستای گل ماه وآسمون امیدوارم که همتون خوب و خوش و سلامت باشید این پست سومم هست و میبینم که با یاری خدا چنتا دوست گل وبلاگر هم پیدا کردیم که از همتون کمال تشکر رو دارم و به خصوص رهگذر عزیز که نظرش واقعا زیبا بود من و ماه حتما به حرفای ایشون عمل میکنیم و اگه دو باره از وبلاگ ما گذر کردی بدون که ما تو رو خیلی دوست داریم هر جا هستی مواظب خودت باش. از اینا گذشته امروز روز عشقه بهتر بگم روز ما هست که بهش چی میگن اره ولنتاین(Valentine) که امید وارم روز شما هم باشه راستی یه وبلاگ هست به نام عشقو فریاد بزن که تصادفی با هم اشنا شدیم که شباهت زیادی به وبلاگ ما داره و دوتا عاشق دیگه اونجا مینویسن. پیشنهاد میکنم ببینینش اینم ادرسشhttp://faryadedelha.blogfa.com/ خیلی حرف زدم اینم چندتا عکس وشعر که تقدیمش میکنم به عشق خودم ماه ولنتاینت مبارک عزیزترینم کوچه یاد آن کوچه به خیر به گمانم سر شب بود گذشتم زانجا آسمان زیبا بود همه جا بوی اقاقی می داد از ته کوچه به من خیره شدی جامه ات رنگ خزان بود ولی قلبی از جنس بهار زیر آن دست تکان داد برایم آن شب گیسوانت همه شب گونه هایت همه سرخ ماه چشمان تو بود وای از سرو قدت
تا رسیدیم به هم زندگی زیبا شد خنده های کوچه همه جا را پر کرد موجی از عشق بیامد و مرا غرق تو کرد لحظه ای چند فقط چشم به چشمان تو من دوختم و تو به من خنده کنان گفتی آواز کبوتر زیباست عاشقی حس عجیبی است من عاشق شده ام و در آن لحظه تو با شوق فشردی همه دستان مرا گر چه رفتی اما گرمی دستانت روی دست من تنها مانده منم و خاطره های تو و آن کوچه و شب چه شبی بود همان شب یاد آن کوچه به خیر تقدیم به بهترینم اینم یه شعر خوشکل واسه والنتاینه که انگلیسیه بنام ولنتاین من باش که تقدیمش میکنم به عشقم Be my Valentine And time always shows me So, my dear, my sweet bubbaloo Make little of what makes you cry So let's stir up our passion today I'm so glad اینم یه نامه کوچولو به ماه خوشکلم از طرف خودم My Dear Moon « روز مبادا » وقتی تو نیستی نه هست های ما چونان که بایدند، نه باید ها مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض می خورم عمریست لبخند های لاغر خود را در دل ذخیره می کنم باشد برای روز مبادا اما در صفحه های تقویم، روزی به نام روز مبادا نیست آن روز هرچه باشد روزی شبیه دیروز روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست اما کسی چه می داند شاید امروز نیز روز مبادا باشد وقتی تو نیستی نه هست های ما چونان که بایدند، نه باید ها هر روز ِ بی تو روز مباداست آینه ها در چشم ما چه جاذبه ای دارند آینه ها که دعوت دیدارند دیدارهای کوتاه از پشت هفت دیوار دیوارهای صاف دیوارهای شیشه ای شفاف دیوارهای تو دیوارهای من دیوارهای فاصله بسیارند آه! دیوارهای تو همه آینه اند آینه های من همه دیوارند VALENTINE Roses are red, violets are blue, I was born beautiful, but what the hell happened to you? Happey Valentine For My Moon For My Love For My Life For My Best The History of Valentine's Day Every February, across the country, candy, flowers, and gifts are exchanged between loved ones, all in the name of St. Valentine. But who is this mysterious saint and why do we celebrate this holiday? The history of Valentine's Day -- and its patron saint -- is shrouded in mystery. But we do know that February has long been a month of romance. St. Valentine's Day, as we know it today, contains vestiges of both Christian and ancient Roman tradition. So, who was Saint Valentine and how did he become associated with this ancient rite? Today, the Catholic Church recognizes at least three different saints named Valentine or Valentinus, all of whom were martyred ........من که خودمم نفهمیدم بقیش رو تو ادامه مطلب بخونید........ 
ساعت گيج زمان در شب عمر
مي زند پي در پي زنگ.
زهر اين فكر كه اين دم گذر است
مي شود نقش به ديوار رگ هستي من.
لحظه ام پر شده از لذت
يا به زنگار غمي آلوده است.
ليك چون بايد اين دم گذرد،
پس اگر مي گريم
گريه ام بي ثمر است.
و اگر مي خندم
خنده ام بيهوده است.
دنگ...، دنگ ....
لحظه ها مي گذرد.
آنچه بگذشت ، نمي آيد باز.
قصه اي هست كه هرگز ديگر
نتواند شد آغاز.
مثل اين است كه يك پرسش بي پاسخ
بر لب سر زمان ماسيده است.
تند برمي خيزم
تا به ديوار همين لحظه كه در آن همه چيز
رنگ لذت دارد ، آويزم،
آنچه مي ماند از اين جهد به جاي :
خنده لحظه پنهان شده از چشمانم.
و آنچه بر پيكر او مي ماند:
نقش انگشتانم.
دنگ...
فرصتي از كف رفت.
قصه اي گشت تمام.
لحظه بايد پي لحظه گذرد
تا كه جان گيرد در فكر دوام،
اين دوامي كه درون رگ من ريخته زهر،
وا رهاينده از انديشه من رشته حال
وز رهي دور و دراز
داده پيوندم با فكر زوال.
پرده اي مي گذرد،
پرده اي مي آيد:
مي رود نقش پي نقش دگر،
رنگ مي لغزد بر رنگ.
ساعت گيج زمان در شب عمر
مي زند پي در پي زنگ :
دنگ...، دنگ ....
دنگ...
هركجا بيندم از دور كند چهره پرچين و جبين پر آژنگ
با نگاه غضب آلود زند بر دل نازك من تيري خدنگ
مادر سنگدلت تا زنده است شهد در كام من و تست شرنگ
نشوم يكدل و يكرنگ ترا تا نسازي دل او از خون رنگ
گر تو خواهي به وصالم برسي بايد اين ساعت بي خوف و درنگ
روي و سينه تنگش بدري دل برون آري از آن سينه تنگ
گرم و خونين به منش باز آري تا برد زاينه قلبم زنگ
عاشق بي خرد ناهنجار نه بل آن فاسق بي عصمت و ننگ
حرمت مادري از ياد ببرد خيره از باده و ديوانه زبنگ
رفت و مادر را افكند به خاك سينه بدريد و دل آورد به چنگ
قصد سرمنزل معشوق نمود دل مادر به كفش چون نارنگ
از قضا خورد دم در به زمين و اندكي سوده شد او را آرنگ
وان دل گرم كه جان داشت هنوز اوفتاد از كف آن بي فرهنگ
از زمين باز چو برخاست نمود پي برداشتن آن آهنگ
ديد كز آن دل آغشته به خون آيد آهسته برون اين آهنگ
آه دست پسرم يافت خراش آه پاي پسرم خورد به سنگ
خواستم سايه را به دره رها کنم اما سکوت نگذاشت
تقدیم به ماهی که تو آسمونش گم شده 
يك بستر، يك زن
يك تابلو روي ديوار
" سكوت "
آسمان گرگ و ميش
يك پنجره نيمه باز
يك سبد ياس سفيد
صداي يك پرواز
فرود يك فرشته
آغاز يك معراج
و شروع يك زندگي" تولدت مبارك "
به سينه طلائی دريا
سفر می کنی بامن ؟
در اولی سحر
قرار ما
سايه ی سيمين ماه
جای دو موج
بستر دريا خالی
دل به آب مي زنی با من ؟
با اولی توفان
صخره
ساحل سکوت به گل نشسته
شور جاری رونده ایم
به سینه ی طلائی موج
بگو !
سفر می کنی با من ؟
شعاع روشنی را ...
به فردا بتابیم .
و شمعها ، که سهم توست از زندگی
و ستاره هائی که به میهمانی آمده اند
و شکوفه هائی که دوباره خواهند شکفت
و عطری که نصیب پروانه هاست
و تو سهم من از تمام زندگی
تقدیم به بانو س.ا
تولّدت مبارک! ای همراه دور!
نظر کن به شب! به سو سوی نور!
از تو من دورم، فرسنگ ها- آری
زاده شد امشب، کوثری جاری
ای بانوی کوثر! درود ِ من بر تو!
لب های خشکم زد، صد بوسه ها بر تو!
در سادگی ها تو، گنجانده ای خود را
مَن بی تو یعنی، بی سادگی تنها !
که شیرینم تویی همزاد ِ باور!
که چندی کرده ام غفلت ز یاور!
تو را مینوشم از جام عطش ها،
تویی سیمین، ز جنس ناب ساغر!
مرا اینگونه باور کن که هستم!
نه آنگونه که در فکر تو هستم!
من از جنس خماری دورم امّا،
ز شمع حوری ام امشب چه مَستم!
برقص در باد اگر بیهوده دِلشادی!
بنال از درد و ار هم غصه ای داری!
ببار از اشک اگر هم گریه ای داری!
شکست بُغضَم! شد اشک از گونه ام جاری!
تولّدت مبارک! ای همراه ِ دور!
نظر کن به شب! به سو سوی نور!
از تو من دورم، فرسنگ ها- آری
زاده شد امشب، کوثری جاری
ای ماه شب های تارم با من بمان تا هميشه شعری برايت سرودم از جنس حسِّ صداقت قلبم پر از آه و ديده سيلاب خواهد شد آن وقت انشاء وصل من و تو شيرين ترين درس دنياست تيك تاك اين قلب خسته بسته است به تار مويت وصف دو چشم و نگاهت زيباترينِ غزل هاست 
از سال دلم بهار را خط زده اندآن قهقه و هوار را خط زده اندمن آگهی مرگ خودم را دیدمزیرا که ز یاد، یاررا خط زده اندبی تو سر سوزنی نماندست امیداین جاده و این سوار را خط زده اندآن کولی سبزه فال من را فهمیدبا این که طلسم و مار را خط زده انداو گفت نمی رسی به زیبا، دانستاز صفحه ی دل نگار را خط زده اندباید که بسازد دل من با پاییزبا رفتن تو بهار را خط زده اند
کس اینهمه افسانه ندارد که تو داری این خنده ی مستانه ندارد که تو داری جز قصه ی دل با منه بیگانه مگو از بهر خدا اینهمه افسانه مگو بر زلف کلک شعله نگاهی که تو داری جادو کند ان چشم سیاهی که تو داری در وادی غم تویی سرابم جز نقش تو در جهان نیابم منم که بی تو چون نقش بر آبم به برم اگر نیایی نیمه شب بیا به خوابمدر خانه ی دل سایه ی بیگانه نباشد غیر از تو کسی محرم این خانه نباشد (مجذوب تو شد چشم ستایشگر من) 
I think of you often...I do
From morning 'til evening I do
When memories bring laughter
Or moments bring pain
There is faithfulness, too, once again
And God always shows me
Both sunshine and rain
How, we gain yearly
From the love we're share dearly
Remember our love, dulce bubbaloo
For we've come so far and there's so much to come
And I have love to yet give
For the life we will live...together
Be sure that what makes you cry
Has greater desire and a more certain will
To pray for His help from above
and restore the feelings of love.
Let memories give way today
To the now and the future
For the joys and hopes and for all
The times my heart hears you call
I'm so glad
I love you
You love me fine
Be my Valentine.
Contributed by: Jim
Happy Valentine's Day. You have made my life complete. You are my sonpari which comes in my world to give more shine to my life and my surroundings. I love you bahut bahut Moon s.a . I am very lucky that u r with me. I pray to god that they will bless you with happiness of the entire universe.
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
هر شب وقتي تنها ميشم
حس مي كنم پيش مني
دوباره گريه ام مي گيره
انگار تو آغوش مني
روم نمي شه نگات كنم
وقتي كه اشك تو چشمامه
تويي كه نيستي پيش من
انگار دستات تو دستامه
بارون مي باره و تو رو دوباره پيشم مي بينم
اشك تو چشام حلقه ميشه دوباره تنها مي شينم
قول بده وقتي تنها ميشم
بازم بياي كنار من
شبهاي جمعه كه مي ياد
مي ياي سر مزار من
دوباره باز ياد چشات
زمزمه نبودنم
ديدي كه عاقبت چي شد
قصه با تو بودنم
تاج سر مزار من
نشوني از نبودن
دستاي نامرد و به شب
چراغ ازم ربودن
بارون مي باره و تو رو دوباره پيشم مي بينم
اشك تو چشام حلقه ميشه دوباره تنها مي شينم
قول بده وقتي تنها ميشم
بازم بياي كنار من
شبهاي جمعه كه مي ياد
بيا سر مزار من
بيا سر مزار من ...
به زير خاكم هنوز
نرفتي از خيال من
غصه نخور
سياه نپوش
گريه نكن براي من
ديگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم
دوباره لحظه ها سپرد
منو به باد رفتنم
بارون مي باره و تو رو دوباره پيشم مي بينم
اشك تو چشام حلقه ميشه دوباره تنها مي شينم
ديگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم
رو سنگ قبرم بنويس
تنهاترين تنها منم...
تنهاترين تنها منم ...
Authors
